Voor leden
Shaolin Kempo
De geschiedenis van het Shaolin KempoDe oorsprong van het Kempo is identiek aan die van het Wu Shu ofwel het Kung Fu zoals het in het normale spraakgebruik genoemd wordt. Het Wu Shu wordt veelal beschouwd als de oorsprong van alle Aziatische vechtkunsten. Of je het hier mee eens bent of niet, een feit is, dat het Wu Shu al heel oud is en dat er honderden verschillende Wu Shu stijlen zijn.
Opmerking:
Wu Shu betekent zoveel als „Krijgskunst“, terwijl "Kung Fu" zoiets betekent als „aangeleerde kennis“. Eigenlijk iets dat je getraind hebt. Het kan dus ook tafeltennis, volleybal of dammen zijn. Kempo is een Japans begrip voor de Chinese vechtkunsten en wordt net zo geschreven als Chuan Fa (de weg van de vuist/Chinese vuist). Het mag duidelijk zijn dat het volgende slechts één visie is op het ontstaan en de ontwikkeling van de gevechtskunst. Het is zo accuraat mogelijk. Het probleem hierbij is gewoonweg dat er weinig oorspronkelijke literatuur ter beschikking staat. Deze is voor een groot deel in de vele oorlogen die China heeft gekend vernietigt. Veelal is ons “weten†gebaseerd op legenden. Deze legenden zijn in de loop der jaren natuurlijk behoorlijk aangedikt, zodat we enige dingen met een korreltje zout moeten nemen. Een kern van waarheid schuilt er waarschijnlijk wel in elke legende. Wat we eigenlijk wel als zeker kunnen aannemen is, dat het Kempo (of Wu Shu, of Chuan Fa, of Kung Fu, of hoe je het ook noemen wilt) zijn oorsprong vindt in een primitieve vorm van worstelen. Het lijkt echter niet reëel om te veronderstellen dat alle oosterse gevechtskunsten hieruit zijn voort gekomen.
Nog utopischer is het om aan te nemen dat het Kempo in zijn geheel hieruit ontwikkeld is, zonder invloeden van andere (oudere?) gevechtskunsten.
De ontwikkeling van de Chinese gevechtskunstDe legendes laten ons geloven dat alles begon met Huangdi, ook wel de Gele Keizer genoemd. Hij is een legendarische Chinese keizer. Hij is de voorouder van de Han-Chinezen en wordt daarom door de taoïstische Han-Chinezen vereerd als een godheid. Hij was een van de Vijf Oerkeizers en zou geregeerd hebben van 2696 v.Chr. tot 2599 v.Chr. Huang Di stond aan de basis van de Chinese cultuur. Huangdi zou ongeveer honderd jaar geleefd hebben door zijn studies in de Traditionele Chinese geneeskunde. Huangdi heeft, volgens een legende, het monster Ch'ih Yu met blote handen bedwongen. Uit dit legendarische gevecht ontstond het Go-Ti, een gevechtskunst die veel vergelijking vertoont met de gladiatorengevechten uit het oude Rome.
De eerste vermelding van gevechtskunsten vinden we echter eerst tijdens de Zhou Dynastie (1122 v. Chr. — 256 v. Chr.). Dit is niet zo verwonderlijk omdat de Zhou Dynastie wordt gekenmerkt door oorlogen en het stichten van kleine staatjes.
Tijdens de Han Dynastie (206 v. Chr. - 220 n. Chr.) bloeiden de gevechtskunsten helemaal op. De keizer Han Wu Ti heeft zelfs in zijn boek Han Shu i Wen Chih een aantal hoofdstukken op genomen over gevechtskunst opgenomen.
De arts en chirurg Hua To (190-265 n. Chr.) ontwierp een stijl op basis van de bewegingen van 5 dieren, die vanaf dat moment als een rode draad de ontwikkeling van de gevechtskunst doorlopen:
Tijdens de Jin-Dynastie (280-316 n. Chr.) komt het Boeddhisme uit India naar China.
In het jaar 495 wordt het Shaolin Klooster gebouwd op de berg Songshan in de provincie Henan. Het klooster werd gebouwd door 3 monniken: Ba Tuo, Hui Guang en Seng Zhou. Om het klooster werd een stenen muur gebouwd en een bos met naaldbomen aangelegd. en het kreeg de naam Shaolin Ssu. Shao betekend “jongâ€, Lin betekent “bos†en Ssu betekend “kloosterâ€: "Klooster van het jonge bos".
Er bestaat echter nog een andere opvatting over de betekenis er van. Shao zou niet jong betekenen, maar doelen op de bergtop Shaoshi. De berg waarop het klooster gebouwd werd, Songshan, bestaat namelijk uit twee bergtoppen: Shaoshi en Taishi. Volgens deze opvatting betekent Shaolin Ssu dus: “Klooster in het bos van de berg Shaoshiâ€. Je mag voor jezelf bepalen wat je geloofwaardiger vindt. Ongeveer 30 jaar daarna kwam Bodhidharma (Ta Mo) van India naar China. Het is niet helemaal duidelijk of Bodhidharma zelf ook bedreven was in het WuShu. Wel is duidelijk dat vanaf dit moment het Shaolin klooster bekend werd door het hoge niveau van gevechtskunst, dat hier beoefend werd. Bodhidharma wordt gezien als de vader van het Shaolin Kung Fu, hij stierf in het jaar 535.
In de loop der jaren werd de gevechtskunst in het klooster geperfectioneerd en kreeg steeds meer bekendheid. Een grote bijdrage hiertoe leverde Tai Tse toen hij in het jaar 960 keizer werd. Tai Tse was een expert op het gebied van gevechtskunst en had dit in het Shaolin klooster geleerd.
In de 13e eeuw werd de abt van het klooster (Hui Fu) door de keizer (Chu Yuan Chang) gevraagd te helpen bij de oorlog met de mongolen. Hui Fu stuurde zes man om het leger van de keizer te onderrichten. Tijdens de Ming-Dynastie (1368 -1644) bezat het klooster een leger van ongeveer 2500 manschappen. Er werden veel verschillende variaties en technieken beoefend. Zo ontstonden ook technieken met wapens, het Chi Gong, meditatie en verschillende vormen van het ongewapende gevecht.
De trainingsmethoden in Shaolin SsuDe training in het klooster was nogal extreem. Om snelheid, kracht en conditie op te bouwen, werd er veel met gewichten gewerkt. Vaak werden er zakken met zand aan de benen gebonden om de beenspieren tijdens het werk te trainen. De monniken werden ook tijdens het werk met stokken geslagen om te harden. De vingers werden bijvoorbeeld getraind dmv vaten die gevuld waren met bonen, zand of metalen kogeltjes. Hierin werden de vingers of vuisten gestoten om ze te harden. Ook zouden ze getraind hebben om spijkers met blote handen uit planken te trekken.
Om het klooster eervol, als Shaolin monnik te verlaten, moest je aan drie eisen voldoen:
Om deze status als Shaolin monnik te verkrijgen duurde het ongeveer 10 jaar.
De vernietiging van het klooster.De problemen voor het Shaolin klooster begonnen toen de eerste keizer uit de Ching Dynastie (1662 – 1912) aan de macht kwam. Deze keizer, Kang Hsi, had tijdens een oorlog de hulp geroepen van het klooster. Het klooster stuurde 128 monniken die de vijand vernietigden, zonder zelf ook maar één man te verliezen.
Op een gegeven moment werd de keizer echter bang en vreesde dat de monniken zich ook wel eens tegen hem zouden kunnen keren. Vandaar dat hij in 1673 bevel gaf om het klooster te vernietigen. Dit lukte doordat één monnik het klooster verraadde. Bijna het hele klooster werd vernietigd en de meeste monniken werden vermoord. Dit had tot gevolg dat de Shaolin vechtkunst daarna ook buiten het klooster werd geleerd door niet-monniken.
Volgens de legende hebben slechts 5 monniken deze slachting overleefd, en wel een non namens Ng Mui, (een leerling van haar zou later het Wing Chun ontwikkelen) en vier monniken genaamd: Jee Shin Shim Shee, Fung Doe Duk, Mew Hin Too en Bok Mai Too Jung. Ook deze monniken hebben (onafhankelijk van elkaar) verschillende stijlen ontwikkeld. Het lijkt trouwens heel onwaarschijnlijk dat er maar vijf monniken overleefd hebben.
Verder was het ten strengste verboden om vechtkunst te beoefenen. Wie gepakt werd kon op de doodstraf rekenen.
Lange tijd heeft men aangenomen dat er maar één Shaolin klooster is geweest. Dat is niet waar, er bestonden nog meer Shaolin kloosters. Er was een klooster in de provincie Fujian bij de stad Guanzhou en er was een derde klooster in de provincie Hebei aan de oever van het Honglong meer. Natuurlijk kan het zijn dat er in de loop der jaren nog meer kloosters bij gekomen zijn.
Tot 1957, het jaar waar het Shaolin klooster voor het laatst werd opgebouwd, was het een turbulente tijd voor de monniken. Het gaat te ver om al deze ontwikkelingen hier te beschrijven. Een interessante tijd was de tijd van de bokseropstand, hierover vind je genoeg te lezen op het internet. Kijk maar eens hier.
Shaolin Kempo zoals wij het kennenHet begrip Shaolin is in het bovenstaande gedeelte al uitvoerig uitgelegd.
Kempo is een Japanse term die men gebruikt om vechtkunsten aan te geven die uit China komen. Vrij vertaald betekent Kempo zoveel als weg of wet van de vuist of ook wel vuistmethode. In het Japans worden er twee karakters gebruikt om de term Kempo te schrijven. Het eerste betekent vuist en het tweede karakter betekent methode of weg. De Chinese term hiervoor is Chuan Fa. De Indonesische benaming voor Kempo is Kuntao (Kun=vuist en Tao=weg/methode). Opmerking: Aangezien veel Chinezen naar Indonesië zijn gekomen, is het niet verwonderlijk dat de vechtkunsten zich ook vermengden. Het resultaat van het vermengen van deze Chinese vechtkunsten en Indonesische vechtkunsten (Silat), wordt in het algemeen aangeduid als Kun Tao. In 1954 is het Shaolin Kempo in Nederland terecht gekomen als voortvloeisel uit de gemeenschappelijke activiteiten van de heren Carel Faulhaber en Gerard Karel Meijers.Over de beginperiode bestaan veel wilde verhalen waartoe wij hier niet willen bijdragen. Een feit is dat beide heren een andere opvatting over het Shaolin Kempo hadden en dat er daardoor twee stromingen in Nederland zijn ontstaan. Meijers had meer affiniteit met de stijlen uit Japan/Okinawa en ging deze weg. Hij gebruikte voor zijn stijl dus ook de Japanse term Kempo Karate. Faulhaber daarentegen was sterk verbonden met het Indonesische Pentjak Silat en gebruikte voor zijn stijl de term Shaolin Kempo. Dit is de stijl die wij ook beoefenen.
Op de levensloop en ideeën van de heer Meijers wil ik hier niet ingaan. Ten eerste zitten wij niet in zijn lijn en ten tweede zijn mij de verhalen rondom zijn persoon te fantastisch. Carel Faulhaber (2 Nov. 1923 – 29 juli 1974)
Op 50 jarige leeftijd overleed Carel Faulhaber aan kanker. Zijn vechtkunst beschreef hij als een mengeling van het Chinese Kuntao Matjan (Methode/Weg van de Tijgervuist), het Indonesische Pukulan. Een mengeling dus waar Kuntao bewegingen aangepast zijn aan de Indonesische lichaamsbouw.
Frans Smith hecht zeer veel waarde aan het vasthouden aan de „oude stijl“. Hij heeft dan ook tot het einde toe bij Edo Lammerts van Bueren door getraind en is zijn leraar en stijl ook altijd trouw gebleven.
Stamboom
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Laatst aangepast op zaterdag, 28 juni 2008 15:51 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wie is online
We hebben 1 gast onlineFotoboek
